Wie een magnesiumsupplement zoekt, merkt al snel dat magnesium niet gewoon magnesium is. Op verpakkingen zie je vaak verschillende verbindingen staan, zoals magnesiumbisglycinaat, magnesiumcitraat, magnesiummalaat of magnesiumoxide.
Toch is niet elke magnesiumvorm hetzelfde. De gebruikte verbinding kan een groot verschil maken in hoeveel elementair magnesium een product bevat, hoe goed het wordt opgenomen en hoe goed het door sommige mensen wordt verdragen.
Twee veelvoorkomende vormen zijn magnesiumbisglycinaat en magnesiumoxide. Maar wat is precies het verschil? Welke vorm neemt je lichaam beter op? En waarom kiezen veel magnesiumsupplementen voor gebonden vormen zoals bisglycinaat in plaats van uitsluitend magnesiumoxide?
In deze blog lees je alles wat je moet weten over magnesiumbisglycinaat vs. magnesiumoxide.
Wat is magnesium?
Magnesium is een essentieel mineraal dat je lichaam nodig heeft voor een groot aantal normale lichaamsprocessen. Het behoort tot de mineralen die je dagelijks via voeding moet binnenkrijgen, omdat je lichaam magnesium niet zelf kan aanmaken.
Een groot deel van het magnesium in het lichaam bevindt zich in de botten. Daarnaast is magnesium aanwezig in spieren, andere weefsels en lichaamsvloeistoffen. Het mineraal speelt onder andere een rol bij enzymatische reacties, de werking van spieren en zenuwen en de productie van energie uit voeding.
Magnesium draagt onder andere bij aan:
- de normale werking van de spieren
- de normale werking van het zenuwstelsel
- een normaal energieleverend metabolisme
- de vermindering van vermoeidheid
- de instandhouding van normale botten
- de instandhouding van normale tanden
- een normale psychologische functie
- het elektrolytenevenwicht
- een normale eiwitsynthese
- het proces van celdeling
Wil je meer weten over wat magnesium doet voor spieren, het zenuwstelsel en ontspanning? Lees dan ook onze uitgebreide gids over magnesium.
Magnesium komt van nature voor in verschillende voedingsmiddelen, waaronder noten, zaden, volkorenproducten, peulvruchten en groene bladgroenten.
Wie een magnesiumsupplement gebruikt, merkt al snel dat magnesium in verschillende verbindingen verkrijgbaar is. Je ziet bijvoorbeeld magnesiumbisglycinaat, magnesiumcitraat, magnesiummalaat en magnesiumoxide op etiketten staan. Hoewel al deze verbindingen magnesium leveren, verschillen ze in chemische structuur, hoeveelheid elementair magnesium en biologische beschikbaarheid.
Waarom bestaan er verschillende magnesiumvormen?
Zuiver magnesium komt niet als los mineraal voor in een supplementcapsule. Het wordt altijd gebonden aan een andere stof, bijvoorbeeld een zuur of een aminozuur. Daardoor ontstaan verschillende magnesiumverbindingen, zoals:
- magnesiumoxide
- magnesiumcitraat
- magnesiummalaat
- magnesiumbisglycinaat
- magnesiumchloride
- magnesiumtauraat
Die binding is belangrijk, omdat ze invloed kan hebben op:
- hoeveel elementair magnesium een verbinding bevat
- hoe goed magnesium uit die verbinding beschikbaar komt
- hoe goed het supplement door het lichaam wordt verdragen
Dat is precies de reden waarom er een groot verschil is tussen magnesiumbisglycinaat en magnesiumoxide. Wil je meer weten over de verschillende magnesiumvormen? Lees dan ook Waarom Foodie koos voor magnesiumbisglycinaat, magnesiumcitraat en magnesiummalaat.
Wat is magnesiumbisglycinaat?
Magnesiumbisglycinaat is een vorm van magnesium waarbij het mineraal is gebonden aan twee moleculen van het aminozuur glycine. Daarom wordt deze vorm ook een aminozuurchelaat genoemd.
Het woord “bis” verwijst naar het feit dat magnesium aan twee glycinemoleculen is gekoppeld.
Magnesiumbisglycinaat wordt vaak gebruikt in moderne magnesiumsupplementen. Het is een gecheleerde verbinding waarbij magnesium aan glycine is gebonden en wordt regelmatig gekozen in formules waarin aandacht wordt besteed aan biologische beschikbaarheid en verdraagbaarheid. Glycine is zelf een aminozuur dat van nature in het lichaam voorkomt.
Wat is magnesiumoxide?
Magnesiumoxide is een anorganische magnesiumverbinding die bestaat uit magnesium en zuurstof. Deze vorm bevat relatief veel elementair magnesium per gram verbinding. Dat klinkt op het eerste gezicht aantrekkelijk: op papier lijkt magnesiumoxide dus vaak een “sterke” vorm, omdat het gehalte aan magnesium hoog is.
Maar dat is niet het hele verhaal. Bij magnesium draait het niet alleen om hoeveel milligram magnesium op papier aanwezig is, maar ook om hoeveel daarvan uiteindelijk daadwerkelijk beschikbaar komt voor opname. En precies daar zit een belangrijk verschil tussen magnesiumoxide en andere vormen.
Wat is het verschil tussen magnesiumbisglycinaat en magnesiumoxide?
Het belangrijkste verschil zit in de chemische vorm en de manier waarop deze in het lichaam beschikbaar komt.
| Kenmerk | Magnesiumbisglycinaat | Magnesiumoxide |
|---|---|---|
| Binding | Gebonden aan het aminozuur glycine | Gebonden aan zuurstof |
| Type verbinding | Gecheleerde vorm | Anorganische vorm |
| Elementair magnesium | Relatief minder per gram verbinding | Relatief veel per gram verbinding |
| Biologische beschikbaarheid | Wordt doorgaans goed benut | Wordt doorgaans minder goed opgenomen |
| Gebruik in supplementen | Vaak gebruikt in gecheleerde/modernere magnesiumformules | Veelgebruikt in standaard en goedkopere formules |
| Belangrijkste voordeel | Interessant vanwege vorm en opneembaarheid | Hoog aandeel elementair magnesium |
Het verschil tussen magnesiumbisglycinaat en magnesiumoxide zit dus niet alleen in hoeveel magnesium een verbinding bevat, maar vooral ook in de vorm waarin het mineraal wordt aangeboden en hoe goed het beschikbaar is voor opname.
Welke vorm wordt beter opgenomen?
Dit is de vraag die de meeste mensen willen beantwoorden. Magnesiumoxide bevat relatief veel elementair magnesium, maar heeft een relatief lage oplosbaarheid en wordt doorgaans minder goed opgenomen dan verschillende andere magnesiumverbindingen.
Magnesiumoxide bevat relatief veel elementair magnesium, maar heeft een lagere oplosbaarheid en wordt in vergelijkend onderzoek doorgaans minder goed opgenomen dan verschillende andere magnesiumverbindingen. Zo bleek magnesiumcitraat in humaan onderzoek beter biologisch beschikbaar dan magnesiumoxide (Lindberg, 1990).
Magnesiumbisglycinaat is een gecheleerde vorm waarbij magnesium aan glycine is gebonden. Ook voor magnesiumdiglycinaat bestaan humane gegevens die erop wijzen dat deze vorm goed beschikbaar kan zijn, al is het onderzoek minder uitgebreid dan voor bijvoorbeeld magnesiumcitraat (Schuette 1994).
Dat betekent dat een product op basis van magnesiumoxide op het etiket misschien aantrekkelijk oogt, maar dat zegt niet automatisch dat je lichaam er ook optimaal gebruik van maakt.
Magnesiumbisglycinaat wordt juist vaak gekozen omdat het een gebonden vorm is die in supplementen wordt gebruikt wanneer een goede opneembaarheid en verdraagbaarheid belangrijk zijn.
Waarom zegt veel elementair magnesium niet alles?
Een veelgemaakte fout bij het vergelijken van magnesiumsupplementen is dat alleen naar het getal op de voorkant van de verpakking wordt gekeken.
Elementair magnesium is de daadwerkelijke hoeveelheid magnesium die een magnesiumverbinding levert. Het totale gewicht van bijvoorbeeld magnesiumbisglycinaat of magnesiumoxide bestaat dus niet volledig uit magnesium.
Bijvoorbeeld: een supplement met magnesiumoxide kan veel milligram magnesium lijken te bevatten. Maar als een vorm minder goed beschikbaar is, zegt dat getal op zichzelf niet genoeg.
Daarom moet je bij een magnesiumsupplement niet alleen kijken naar:
- hoeveel milligram magnesium het bevat
- maar ook in welke vorm dat magnesium aanwezig is
Met andere woorden: een hoger gehalte aan elementair magnesium betekent dus niet automatisch dat een magnesiumverbinding ook beter wordt opgenomen.
Wat is beter: magnesiumoxide of magnesiumbisglycinaat?
Voor veel mensen is magnesiumbisglycinaat de interessantere keuze wanneer de kwaliteit, de biologische beschikbaarheid en de gebruikte magnesiumvorm belangrijk zijn.
Dat komt doordat magnesiumbisglycinaat een gecheleerde vorm is die veel wordt gebruikt in hoogwaardige supplementen, terwijl magnesiumoxide vooral bekendstaat als een anorganische vorm met een hoog gehalte aan elementair magnesium, maar een minder sterke reputatie op het gebied van biologische beschikbaarheid.
Wanneer je magnesiumbisglycinaat en magnesiumoxide uitsluitend vergelijkt op vorm en biologische beschikbaarheid, is magnesiumbisglycinaat voor veel mensen de interessantere keuze. Magnesiumoxide heeft als voordeel dat het relatief veel elementair magnesium bevat, maar wordt doorgaans minder goed opgenomen.
Welke vorm uiteindelijk het beste past, hangt ook af van dosering, verdraagbaarheid en de totale samenstelling van het supplement.
Waarom kiezen mensen voor magnesiumbisglycinaat?
Magnesiumbisglycinaat is populair omdat het vaak wordt gekozen in supplementen die focussen op kwaliteit van de magnesiumvorm.
Mensen kiezen magnesiumbisglycinaat onder andere omdat:
- het een gecheleerde magnesiumvorm is
- magnesium hierbij aan glycine is gebonden
- het veel wordt gebruikt in moderne magnesiumsupplementen
- het een alternatief vormt voor mensen die geen goedkope anorganische magnesiumverbinding zoals magnesiumoxide willen
- biologische beschikbaarheid en verdraagbaarheid belangrijke redenen zijn om voor deze vorm te kiezen.
Waarom kiezen sommige merken voor meerdere magnesiumvormen?
Niet elk hoogwaardig magnesiumsupplement gebruikt slechts één vorm. Sommige formules combineren bewust verschillende magnesiumverbindingen. Dat kan interessant zijn omdat elke vorm zijn eigen kenmerken heeft. Zo is onze eigen Magnesium Boost een combinatie van:
- magnesiumbisglycinaat: magnesium gebonden aan glycine
- magnesiumcitraat: magnesium gebonden aan citraat
- magnesiummalaat: magnesium gebonden aan appelzuur
Het idee daarachter is niet dat één vorm “magisch” is, maar dat een formule verschillende magnesiumverbindingen kan combineren, die ieder hun eigen chemische eigenschappen hebben.
Waarom kiest Foodie voor magnesiumbisglycinaat, magnesiumcitraat en magnesiummalaat?
Bij Foodie kijken we bij een magnesiumsupplement niet alleen naar het aantal milligram magnesium op het etiket, maar ook naar de gebruikte magnesiumverbindingen en de volledige samenstelling van de formule.
Daarom bevat Magnesium Boost geen formule die uitsluitend op magnesiumoxide is gebaseerd. In plaats daarvan combineren we drie verschillende magnesiumverbindingen:
- magnesiumbisglycinaat
- magnesiumcitraat
- magnesiummalaat
Magnesiumbisglycinaat is een gecheleerde vorm waarbij magnesium aan glycine is gebonden. Magnesiumcitraat is een goed onderzochte magnesiumvorm die in vergelijkend humaan onderzoek beter biologisch beschikbaar bleek dan magnesiumoxide. Magnesiummalaat combineert magnesium met appelzuur.
Daarnaast bevat Magnesium Boost aanvullende nutriënten zoals:
- taurine
- vitamine B6 als P5P
- folaat als Quatrefolic®
- vitamine B12 in actieve vormen
- vitamine D3 (Lees: Waarom magnesium en vitamine D3 een onmisbaar duo zijn.)
Zo kijkt de formule verder dan alleen een zo hoog mogelijk getal aan elementair magnesium en combineert ze meerdere magnesiumvormen met aanvullende voedingsstoffen.
Bekijk hier Magnesium Boost.
Vitamine D2 of D3: wat kun je het beste kiezen? Vitamine D bestaat onder andere als vitamine D2 (ergocalciferol) en vitamine D3 (cholecalciferol). Beide kunnen de vitamine D-status verhogen, maar vitamine D3 verhoogt en behoudt deze doorgaans effectiever dan vitamine D2. Daarom wordt in veel supplementen gekozen voor vitamine D3. Wil je precies weten waarin deze vormen verschillen? Lees dan onze complete vergelijking over het verschil tussen vitamine D2 en D3.
Conclusie: magnesiumbisglycinaat vs. magnesiumoxide
Magnesiumbisglycinaat en magnesiumoxide zijn twee duidelijk verschillende magnesiumverbindingen.
Magnesiumoxide bevat relatief veel elementair magnesium per gram, maar wordt over het algemeen minder goed opgenomen dan verschillende andere magnesiumvormen. Magnesiumbisglycinaat is daarentegen een gecheleerde magnesiumverbinding waarbij magnesium aan glycine is gebonden en wordt veel gebruikt in moderne hoogwaardige magnesiumsupplementen.
Wanneer je een magnesiumsupplement vergelijkt, is het daarom verstandig om niet alleen naar het aantal milligram magnesium op het etiket te kijken. Let ook op de gebruikte magnesiumvorm, biologische beschikbaarheid, dosering, verdraagbaarheid en de totale samenstelling.
Voor mensen die bewust kijken naar de vorm van magnesium kan magnesiumbisglycinaat daarom een interessante keuze zijn. Ook andere vormen, zoals magnesiumcitraat en magnesiummalaat, worden regelmatig gebruikt als alternatief voor magnesiumoxide.
FAQ: veelgestelde vragen over magnesiumbisglycinaat en magnesiumoxide
Magnesiumbisglycinaat is een gecheleerde vorm waarbij magnesium is gebonden aan glycine. Magnesiumoxide is een anorganische verbinding van magnesium en zuurstof. Het verschil zit onder andere in de chemische vorm, biologische beschikbaarheid en toepassing in supplementen.
Magnesiumoxide wordt over het algemeen minder goed opgenomen dan verschillende organische of gecheleerde magnesiumvormen. Magnesiumbisglycinaat wordt juist vaak gekozen in supplementen waarbij de vorm van magnesium belangrijk is.
Voor veel mensen is magnesiumbisglycinaat de interessantere keuze wanneer ze letten op de kwaliteit van een magnesiumsupplement. Het is een gecheleerde vorm die veel wordt gebruikt in hoogwaardige formules.
Magnesiumoxide bevat relatief veel elementair magnesium per gram verbinding. Dat betekent echter niet automatisch dat het lichaam deze vorm ook beter benut. Daarom zegt het getal op het etiket niet alles.
Foodie kiest in Magnesium Boost bewust voor een combinatie van magnesiumbisglycinaat, magnesiumcitraat en magnesium malaat. Zo is de formule niet gebaseerd op één eenvoudige standaardvorm, maar op meerdere zorgvuldig gekozen magnesiumverbindingen.
In de praktijk worden deze termen vaak door elkaar gebruikt. Met magnesiumbisglycinaat wordt specifiek bedoeld dat magnesium aan twee glycinemoleculen is gebonden.
Wanneer je vooral kijkt naar de magnesiumvorm en biologische beschikbaarheid, is magnesiumbisglycinaat de interessantere keuze. Magnesiumoxide bevat relatief veel elementair magnesium, maar wordt minder goed opgenomen. Welke vorm het beste past, hangt daarnaast af van dosering, verdraagbaarheid en de totale formule.
